Μέλισσες στα Χιόνια

 Μέλισσες στα Χιόνια

Εξάχνωση οξαλικού οξέος

Εξάχνωση οξαλικού οξέος

Ξεκινάμε και εμείς σιγά σιγά την θεραπεία στα μελίσσια μας για την βαρρόα  με την τεχνική της εξάχνωσης , όταν ένα στερεό περνάει στην αέρια μορφή του χωρίς να μεσολαβεί  η  υγρή μορφή του ονομάζεται " εξάχνωση" διαφορετικά έχουμε εξάτμιση όταν μιλάμε για υγρό. 

Μιλάμε πάντα για το διένυδρο  οξαλικό οξύ καθαρότητας 99,6 και το βρίσκουμε πολύ εύκολα στο φαρμακείο και είναι και πολύ φτηνό κάνει 7 με 8 ευρώ το χρησιμοποιώ γύρω στα 10 χρόνια στις μέλισσες και τα τελευταία χρόνια μόνο αυτό , "γιατί ενδείκνυται για την βιολογική μελισσοκομία" με την μέθοδο της ενστάλαξης  ή με τις ταινίες γλυκερίνης , δουλεύει αρκετά καλά και δεν έχω δει κάποια παρενέργεια στις μέλισσες.

Για να κάνουμε λοιπόν εξάχνωση χρειαζόμαστε εξοπλισμό αυτό που πρέπει πρώτα από όλα είναι να αγοράσουμε μια πολύ καλή μάσκα που να καλύπτει ολόκληρο το πρόσωπο και να αγοράσουμε φίλτρα κατάλληλα για οργανικά οξέα ,το κόστος είναι γύρω στα 230 ευρώ και τα φίλτρα πρέπει να τα αλλάζουμε κάθε χρόνο ,ακόμα και αν τα έχουμε χρησιμοποιήσει λίγο.  

Χρειαζόμαστε ακόμα το μηχάνημα που θα κάνει την εξάχνωση , εγώ επέλεξα το συγκεκριμένο από το Μελισσοκομικό εργαστήρι Κρήτης   που κάνει 360 ευρώ και φαίνεται αρκετά πρακτικό.

Χρειαζόμαστε και μια γεννήτρια για να δουλέψει ο εξαχνωτής   μια και δεν βρήκα άκρη με τα  inverter κατέληξα στην γεννήτρια, που θα χρειαστεί και σε άλλες δουλείες και πιστεύω ότι είναι μια καλή επένδυση, η συγκεκριμένη κάνει 340 ευρώ.  

Η διαδικασία είναι γενικά απλή  προθερμένουμε τον εξαχνωτή πιέζουμε μια σύριγγα που έχουμε αφαιρέσει την μύτη  στο οξαλικό και βάζουμε 3 ml .

Τα 3 ml σε όγκο οξαλικού αντιστοιχούν σε 2.7 γραμμάρια οξαλικού ,τα μελίσσια μου  αυτή την εποχή  είναι γύρω στα 6 πλαίσια κατά μέσο όρο και έχω μόνο κινητές βάσεις άρα πολύ καπνός φεύγει έξω από την κυψέλη πιστεύω αυτή η ποσότητα είναι ικανοποιητική .Ένα κιλό οξαλικό μας κάνει 370 εξαχνώσεις αν αφαιρέσεις τον εξοπλισμό που είναι ακριβός, αλλά τον αγοράζεις μία φορά θεωρητικά είναι από τις πιο φτηνές θεραπείες που υπάρχουν. 

Ο συγκεκριμένος εξαχνωτής έχει μια σκανδάλη που ανοίγει  το καπάκι  και ρίχνεις πολύ γρήγορα  το οξαλικό.

Η εξάχνωση αρχίζει αμέσως λόγο της υψηλής θερμοκρασίας και για αυτό είναι σημαντικό το καπάκι να κλείνει όσο πιο γρήγορα γίνεται, ώστε να μην έχεις απώλειες  και η σκανδάλη βοηθάει πολύ σε αυτό.

Η εξάχνωση από ότι είδα αρχίζει από τους 170 βαθμούς και μετά, όταν ήμαστε χαμηλά στην θερμοκρασία βλέπω ότι εξατμίζεται πρώτα το νερό γιατί μιλάμε για διένυδρο και μετά το οξαλικό μαζεύεται στα τοιχώματα σε κρυστάλλους και η εξάχνωση δεν γίνεται πιστεύω όπως θα θέλαμε.

Η συσκευή έχει ένα θερμοστάτη που μετράει 2 ενδείξεις η πάνω η κόκκινή ένδειξη είναι η πραγματική θερμοκρασία που έχουμε ανά πάσα στιγμή και η κάτω ένδειξη η πράσινη είναι η θερμοκρασία που έχουμε ορίσει σαν μέγιστή ,και μπορούμε να την ορίσουμε πολύ εύκολα.  

Όσον αφορά τις θερμοκρασίες που χρησιμοποιούμε ,ο κατασκευαστής προτείνει να δουλεύουμε, κοντά στις 240 Βαθμούς  Κελσίου ρυθμίζουμε το μέγιστο στους 250 ,με το που βάλουμε το οξαλικό κατεβαίνει  η θερμοκρασία  γύρω στους 10 βαθμούς αυτό εξαρτάται και από την εξωτερική θερμοκρασία ,μόλις αρχίσει να ανεβάζει πάλι θερμοκρασία ξέρουμε ότι η εξάχνωση έχει τελείωση, περίπου 20 δευτερόλεπτα χρειάζεται , βάζουμε από την είσοδο της κυψέλης, ο καπνός είναι ζεστός πάει πάνω ,στόχος μας είναι να πάει παντού, μόλις κρυώσει ο καπνός, του οξαλικού ,στερεοποιείτε ξανά σε πολύ μικρούς κρυστάλλους, οι μέλισσες που δέχονται πολύ καπνό βγαίνουν έξω και είναι κάτασπρες  , τελικός στόχος είναι να πατήσουν  τα βαρρόα πάνω σε αυτούς τους κρυστάλλους από οξαλικό και να πεθάνουν μετά από κάποιες  ώρες.

Για την θεραπεία προτιμούμε να μην  έχουμε καθόλου γόνο   γιατί η βαρρόα μέσα στο γόνο, είναι πολύ καλά προφυλαγμένη και αυτό είναι και το μεγάλο της όπλο και η δυσκολία στην καταπολέμησή της .

Εδώ στην Κρήτη δυστυχώς δεν διαθέτουμε τέτοια πολυτέλεια θεωρητικά ο μικρότερος γόνος της χρονιάς είναι κοντά στην μικρότερη μέρα του χρόνου που είναι κάπου  στα Χριστούγεννα , φέτος όμως με τον καλό  καιρό ο γόνος έχει ξεφύγει ξεκίνησα την θεραπεία με 2 μεγάλα πλαίσια γόνου, που αυτό σημαίνει περισσότερες επαναλήψεις , σκέφτομαι να κάνω 5 κάθε 3 - 4 μέρες είμαι είδη στην 3η  και μου μένουν  ακόμα  2 μέχρι τώρα δεν έχω δει παρενέργειες, τα μελίσσια είναι ζωηρά, βλέπω κάποιες λίγες νεκρές μέλισσες στην είσοδο, αλλά μάλλον είναι από τις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες που έχει την νύχτα,  δεν πιστεύω ότι είναι από το οξαλικό, ο χρόνος θα δείξει.

Συμπερασματικά δείχνει  μια πολύ υποσχόμενη τεχνική θεραπείας,   ακριβή στα πρώτα στάδια αλλά μακροπρόθεσμα κάνουμε εξοικονόμηση κόστους χρόνου και κόπου  , προσοχή στα ατομικά μέσα προστασίας μάσκα ,γάντια  ,κάλυψη του δέρματος σε όλο το σώμα ,δεν παίζουμε με την υγεία μας, θέλει πειραματισμό και να αποκτήσουμε εμπειρία.  

Το κρινάκι της θάλασσας

Περιδιαβαίνοντας για μια ακόμα φορά την Δυτική Κρήτη συνάντησα ένα πολύ όμορφο λουλούδι σχεδόν μυθικό  το κρίνο της άμμου που εντυπωσιάζει για  τον  τόπο που επιλέγει να φυτρώνει και την εποχή της ανθοφορίας του  ονομάζεται  Pancratium maritimum  (Παγκράτιο το παράλιο) από το ελληνικό Pancratium- παν + κραταιός, για την  υποτιθέμενη φαρμακευτική δύναμη του φυτού (Pandocrator)- παντοδύναμο και το λατινικό Maritimum που σημαίνει  "από  την θάλασσα-ακτή " ονομάζεται ακόμα   Ασφόδελος της Θάλασσας , κρινάκι του Αγίου  Νικολάου και  Νάρκισσος της θάλασσας.

Το κρινάκι της θάλασσας λοιπόν είναι μια πανέμορφη αμαρυλλίδα φυτό πολυετές κρυπτόφυτο (ένα μεγάλο μέρος του χρόνου υπάρχει μόνο ως βολβός   στην άμμο) με κορμό που φτάνει τα 40 εκατοστά ,το ριζικό του σύστημα είναι βολβοειδές και φτάνει μέχρι και 1,50 μέτρο ,σχεδόν κολυμπάει στη θάλασσα ,ευδοκιμεί και αυτοφύεται σε αμμώδεις παραλίες και είναι είδος  υπό παρακολούθηση γιατί κινδυνεύει.

Βγάζει τα φύλλα του το χειμώνα και  το καλοκαίρι ξεραίνονται ,σαν να καίγονται από την καυτή άμμο και εκείνη ακριβώς την στιγμή  μέσα στον καυτό ήλιο του καλοκαιριού πετάγονται κάτασπρα τα άνθη του τεράστια ,συμμετρικά , αρωματικά ,έχει το καθένα   έξι πέταλα και διαμορφώνουν ένα στέμμα όπως οι ασφόδελοι με 6 στήμονες και κίτρινους ανθήρες , μισαανοίγουν αργά το απόγευμα προς το βράδυ ,τότε που οι καυτές ακτίνες του ήλιου πηγαίνουν για ύπνο για να φθάσουν στο ζενίθ του  ανοίγματος,  όσο η νύχτα προχωρεί , αυτό ευνοεί τις νυχτόβιες πεταλούδες ,που έχει  επιλέξει,  το φυτό για να κάνουν την επικονίαση .Λίγο αργότερα το φθινόπωρο θα βγουν οι  καρποί του  κάψα, όταν ανοίξουν  (συνήθως στα μέσα του   φθινοπώρου) πετάγονται μακριά  τα σπόρια  μαύρα ακανόνιστα πολύ ελαφριά  ώστε να μπορούν να ταξιδεύσουν, με τον αέρα και με τα κύματα σε κάθε ακρογιάλι που θα βρουν ιδανικές συνθήκες ,ώστε να δημιουργήσουν, νέες αποικίες ,επιτελώντας ένα πολύ σημαντικό οικολογικό καθήκον ,να συγκρατούν την ρευστή από το έλεος των ανέμων και των κυμάτων άμμο και να στολίζουν τις ακρογιαλιές μας .

Οι σπόροι στο κέντρο τους έχουν ένα μικρό  βολβό που είναι ο πραγματικός σπόρος.   Θάβονται στην άμμο ψάχνοντας για  υγρασία. Όσοι επιζήσουν μετά από 4-5   χρόνια θα ανθίσουν και θα  συνεχίσουν τον κύκλο της ζωής τους, βλασταίνουν στο τέλος   του χειμώνα ή στις αρχές της άνοιξης ,εκτός όμως από τους σπόρους πολλαπλασιάζεται και με βολβούς .

Στην Αρχαία Ελλάδα τα λουλούδια αποτελούσαν μέρος της ζωής των ανθρώπων. Η θρησκεία,η τέχνη, οι μύθοι , ή ιατρική , οι τελετές και άλλες δραστηριότητες ήταν συνυφασμένες με τα λουλούδια.

Στη Μινωική περίοδο ή τέχνη της διακόσμησης είναι γεμάτη από την μαγεία που ασκούσαν τα λουλούδια στους  ανθρώπους και αναδεικνύουν ένα υψηλό επίπεδο πολιτισμού ανθρωποκεντρικό, ευαίσθητο, μεγαλειώδη.

Το (Pancratium maritimum) όπως όλοι οι κρίνοι ήταν ιερό λουλούδι για τους μινωίτες με την ίδια θρησκευτική σημασία.

Είναι γνωστό από αρχαίες  εικονογραφήσεις στην Κρήτη , στα παλάτια  της  Κνωσού.

Η πρώτη παράσταση του Pancratium  αναφέρεται από τον Έβανς, ο οποίος   την ανακάλυψε κατά τις ανασκαφές που έκανε στο παλάτι της Κνωσού   (1896). Αργότερα αναφέρεται από τον Μαρινάτο (1967 - 1972) κατά τις   ανασκαφές στη Θήρα .

Υπάρχει μια τοιχογραφία  στο ανάκτορο  της Κνωσσού "το μπλε πουλί" όπου στη κάτω δεξιά γωνία υπάρχει η πρώτη  σωζόμενη αναπαράσταση του Πακράτιου  στον κόσμο.

Έχει μια ιστορία σχεδόν μυθική βρέθηκε σε ζωγραφιά που έγινε πριν   3.500 χρόνια στις  υστεροκυκλαδικές τοιχογραφίες στο Ακρωτήρι της  Σαντορίνης,  στο Ανάκτορο που ανάσκαψε ο  Μαρινάτος. Στις τοιχογραφίες απεικονίζεται χωρίς τα εξωτερικά πέταλα.

Η τοιχογραφία που φέρει την αναπαράσταση του βρίσκεται στις τοιχογραφίες από το "σπίτι των γυναικών  στην αρχαία Θήρα.

Kρίνος της Θάλασσας αποξηραμένος

Στο απόγειο της δόξας του Μινωικού πολιτισμού, όταν η τέχνη είχε φτάσει σε  ένα υψηλό επίπεδο ανάπτυξης, τα λουλούδια και τα φυτά   χρησιμοποιούνται για την ομορφιά τους  και ως αισθητική απόλαυση.

Ο Μινωικός  πολιτισμός από το 2250 π.Χ. περίπου , για  πρώτη φορά στην  ιστορία της ανθρωπότητας   τα φυτά  εμφανίζονται στην τέχνη  για την ομορφιά  τους και όχι μόνο για την πρακτικότητα τους . 

Το χρονικό διάστημα από το  1700 - 1450 π.Χ. έχει κληθεί σαν   νατουραλιστικό επειδή τα φυτά είναι  ζωγραφισμένα με τις βοτανικές τους  λεπτομέρειες  και ως εκ τούτου μπορούμε να τα  αναγνωρίζουμε  χωρίς δυσκολία. Αυτό το  ύφος, ωστόσο, όταν  επαναλαμβάνεται για μεγάλο χρονικό διάστημα, και  καθώς περνούσαν τα χρόνια έγινε σχεδόν συμβολική  η απεικόνιση τους και δίνει απλώς ενδείξεις   για το αρχικό σχήμα του ζωγραφισμένου φυτού.

Κρινάκι στους αμμόλοφους στο Λαφονήση Χανίων

Το Pancratium το συναντάμε στις αμμώδεις ακτές της Μεσογείου σε χώρους  όπου κοινωνίες φυτών αναπτύσσονται σε αμμώδη εδάφη και εκεί όπου οι  άνεμοι ευνοούν το σχηματισμό θινών, αυτές οι οικολογικές συνθήκες δεν  είναι και πολύ διαφορετικές από αυτές της προϊστορικής εποχής . Όπως  είναι γνωστό στην περιοχή του Αιγαίου υπάρχουν τα Μελτέμια είναι βόρειοι   άνεμοι που πνέουν στην Ανατολική Μεσόγειο κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών, αρχίζουν   ως ένα ελαφρύ αεράκι το Μάιο, και να γίνει πιο έντονο , τον Ιούνιο,  ισχυρότεροι άνεμοι επικρατούν από την  μέση του Ιουλίου μέχρι και τον  Αύγουστο και εξασθενούν  το Σεπτεμβρίο. Η εμφάνιση του Pancratium, Lily στην περιοχή της Μεσογείου παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. Χρησιμοποιώντας αυτούς τους ζωοδόχους ανέμους του καλοκαιριού ξεκινάει να ανθίζει   στα μέσα του Ιουλίου, υπό την επίδραση των κυμάτων της θάλασσας και του  αέρα που στέλνει σταγονίδια θαλασσινού νερού πάνω στα άνθη  που  παίρνουν το χρώμα της αγνότητας  ιερό άσπρο σαν το αλάτι και  την  αφρισμένη  από τα ακούραστα κύματα θάλασσα .  Στο τέλος του Αυγούστου  φτάνει στο υψηλότερο σημείο άνθισης και το  άρωμα τώρα έντονο ισχυρό φτάνει μέχρι την θάλασσα ανταποδίδοντας έτσι το  χρέος του προς την θάλασσα που το δρόσισε να αντέξει τον ζεστό ήλιο και  την καυτή άμμο. Στα μέσα του Σεπτεμβρίου, μαζί με τα μελτέμια λήγει και  η περίοδο ανθοφορίας του.

Το πρώτο πράγμα που συναντούσαν  οι θαλασσοκράτορες ναυτικοί της μινωικής Κρήτης με τα ιστιοφόρα τους, γυρνώντας τις ατέλειωτες ακρογιαλιές της μεσογείου  ήταν πλήρη ανθισμένα Pancratium maritimum καθώς η εποχή ανθοφορίας τους συμβαδίζει με την εποχή του χρόνου που υπήρχαν ευνοϊκές συνθήκες (μελτέμια) για  ιστιοπλοΐα.

Κρινάκια στο Δραπανιά Κισσάμου Χανιών στην Κρήτη

Pancratium maritimum ήταν ένα πολύ σημαντικό φυτό ,για τα  νησιά του Αιγαίου και το σύμβολο των ισχυρών χωρών του Μίνωα. Επιπλέον,  αποδεικνύει την μοναδικότητα του Αιγαίου με  αμετάβλητες οικολογικές  συνθήκες  από τη Μεσολιθική εποχή μέχρι σήμερα.

Η θρησκευτική σημασία του φυτού είναι αδιαμφισβήτητη  πιστεύεται   ότι όλες οι παραστάσεις των λουλουδιών, με κατώτερη ωοθήκη, πολλούς   στήμονες και καμπύλα πέταλα  συνδέονται με το maritimum Pancratium.

Στις ανασκαφές της Θήρας  φαίνεται το ίδιο φυτό να απεικονίζεται σε ένα είδος λάβαρο που έμπαινε σαν έμβλημα σε όλα τα Μινωικά πλοία όταν ήταν σε πόλεμο , σε μικρογραφία της  Θήρας, φαίνεται ότι ο  στόλος του Αιγαίου εκπροσωπείται σε όλα τα πλοία που έχουν ως  σημαία  το ίδιο σύμβολο το Pancratium maritimum.

Το φυτό αυτό χρησημοποιήται μέχρι και σήμερα από τους  ΜΠΟΥΣΜΕΝ στην  Μποτσουάνα σε σαμανιστικές τελετές. Οι σαμανιστές ιερείς ξυρίζουν το  κεφάλι και  τρίβουν τη ρίζα του φυτού προκειμένου να απορροφηθεί  για να  προσφέρει παραισθητικές και καρδιοτονωτικές ιδιότητες.

Στη Σαντορίνη και πάλι σε μια νωπογραφία "οι πυγμάχοι" με ξυρισμένα κεφάλια (στην μινωική ζωγραφική το ξυρισμένο κεφάλι το ζωγράφιζαν με μπλε χρώμα) μάλλον συμμετείχαν σε μια τελετή μύησης  μάλλον ενηλικίωσης υπάρχει μια άποψη ότι ο πυγμάχος στα αριστερά είναι γυναίκα και μάλλον μέσα από την πάλη συμμετείχαν σε μια τελετή μύησης στον έρωτα.

Το φυτό  Παγκράτιο μάλλον χρησιμοποιόταν σε τελετές μύησης και στα ελευσίνια μυστήρια, μυημένος  στα ελευσίνια μυστήρια ήταν ο "Παντοδύναμος" Ηρακλής γιος του "Παντοκράτορα" Δία, ο Ηρακλής  ήταν ο εμπνευστής και ο πρώτος νικητής του αρχαίου αγωνίσματος " Παγκράτιο" μια μορφή πυγμαχίας και πάλης.

Επειδή τα   ονόματα δεν είναι τυχαία ούτε επιλογή απλών ανθρώπων κρύβουν μέσα τους μια ιστορία , μια καταγωγή , μια αναφορά ,μια γνώση ,μια καταγραφή ,ένα γεγονός ,μια ιδιότητα ,μια συνέχεια  είναι στην ουσία ένα πολιτιστικό δεδομένο. 

Δυνατό, πολυταξιδεμένο και ανθεκτικό το κρινάκι μας σαν το Οδυσσέα αυτό το φυτό πρέπει να έδωσε ο Ερμής στο Οδυσσέα για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τα μάγια της Κίρκης.

Ο  Όμηρος το ονόμαζε Μόλυ και το περιέγραφε σαν ένα φυτό με άνθη άσπρα σαν το γάλα.

Ο Θεόφραστος γράφει για το Παγκράτιο  είναι ένας είδος κρεμμυδιού χρησιμοποιείται  ως αντίδοτο σε δηλητηριάσεις και σε μαγιές, αλλά είναι δύσκολο να το  ξεριζώσει κανείς.

Χρησιμοποιείται ως τονωτικό και ειδικά  ως τονωτικό  του καρδιακού και νευρικού συστήματος  είναι ακόμα αντιβακτηριδιακό  ,αντιμυκητιακό, αντιφλεγμονώδες ,αντιπαρασιτικό  πολλά συστατικά έχουν  ανιχνευθεί στο Παγκράτιο με αντιβιοτική δράση ,πολλές ασθένειες 'όπως  το Αλτσχάιμερ ,σαν τονωτικό της μνήμης , έχει επίσης χρησιμοποιηθεί ως σηπτικό μαλακτικό αλλά και  για παθήσεις των νεφρών.

Οι αρχαίοι  χρησιμοποιούσαν το χυμό από το φυτό Παγκράτιο μαζί με μέλι.

Λένε ότι είναι τόσο έντονο το άρωμα του που κρατάει τα πρόβατα μακριά από τις ακτές.

Σε πολλά σημεία το κρινάκι  έχει εξαφανιστεί παρόλο της πολλαπλασιαστικής δεινότητας και της ανθεκτικότητα του   , λόγω της συνεχούς καταστροφής του  φυσικού περιβάλλοντος των ακτών από τον άνθρωπο τα τελευταία χρόνια. Η έντονη και χωρίς μέτρο τουριστική ανάπτυξη  η αλόγιστη μεταχείριση της παραλίας ξαπλώστρες , ομπρέλες , αυτοκίνητα  που την προσεγγίζουν  , κτιριακές κατασκευές συνήθως  αυθαίρετες και χωρίς σεβασμό στο περιβάλλον, η άγνοια των επισκεπτών που πολλές φορές το κόβουν ή το ξεριζώνουν ,ο καθαρισμός της παραλίας με μηχανικά μέσα και πολλοί άλλοι παράγοντες   αποτελούν αιτίες να λιγοστεύουν με μεγάλη ταχύτητα οι πληθυσμοί του.

Από  αυτό το καλοκαίρι και μετά αν είστε τυχεροί και τα δείτε  θαυμάστε τα ,μυρίστε τα  ,αλλά μην τα κόψετε, ούτε να τα ξεριζώσετε ,για να είναι για πολλά χρόνια εκεί , να μας θυμίζουν την ιστορία μας, την καταγωγή μας ,για να παίρνουμε δύναμη από το παράδειγμά τους, που μπορούν να επιβιώνουν μέσα σε ένα κατά τα άλλα αφιλόξενο τόπο για πολλά άλλα φυτά, ας αναπτύξουμε την οικολογική μας συνείδηση πριν είναι αργά, να εμπνευστούμε  από την ομορφιά τους  και την αρμονία τους ,να ξαναβρούμε το χαμένο μέτρο μέσα μας και ας τα αφήσουμε παρακαταθήκη στα παιδεία μας ,μια και δεν έχουν μείνει και πολλά πράγματα να τους αφήσουμε .

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε εδώ:
http://klemena.blogspot.com/2009/07/pancratium-maritimum-sea-daffodil.html
http://www.therafoundation.org/articles/environmentflorafauna/