Μελισσοκομική επιθεώρηση και Γαλιφιανή μέλισσα

Ευχαριστώ πολύ τον Αλέξανδρο Παπαχριστοφόρου (http://the-drone.blogspot.com/) για τα καλά του λόγια στην παρουσίαση που έκανε στην Μελισσοκομική Επιθεώρηση για την Γαλιφιανή μέλισσα.

Ξεκίνησα, όπως και οι περισσότεροι από μας που ασχολούμαστε με τις μέλισσες και δημοσιεύουμε κατά καιρούς τις σκέψεις μας και τις εμπειρίες μας στο διαδίκτυο ,από την ανάγκη και την επιθυμία, να μοιραστώ τους προβληματισμούς μου ,με ανθρώπους ,που έχουν ένα κοινό κώδικα επικοινωνίας , ένα κοινό παρονομαστή, ένα κοινό τόπο αναφοράς και σκέψης. Τη μέλισσα. Τη μέλισσα που από την πρώτη ματιά σε μαγεύει, σε ταξιδεύει, σε συγκινεί. Μια σχέση σχεδόν ερωτική, όπου τα πάντα γύρω σου αποκτούν ,όταν έρθεις σε επαφή μαζί της ,μια άλλη διάσταση ,αρχίζεις και παρατηρείς και το πιο μικρό αγριολούλουδο τώρα, σχολαστικά ,αναρωτιέσαι! Πότε ανθίζει; Δίνει γύρη; Νέκταρ; Διστάζεις να το κόψεις ,να το πατήσεις ,μήπως και το στερήσεις από τις μέλισσες ,ψάχνεις να διατηρήσεις ή αν μπορείς να βελτιώσεις το περιβάλλον γύρω σου ,για τις μέλισσες τάχατε αλλά στην ουσία για σένα, γιατί τώρα πια έχεις τα ίδια κριτήρια με τις μέλισσες . Υπερίπτασαι και εσύ σαν τη μέλισσα που βλέπει την φύση γύρω της απέραντη , πολύχρωμη, ευωδιαστή .
Θέλεις ξαφνικά να γίνεις βιολόγος , εντομολόγος , μετεωρολόγος, δασολόγος , βοτανολόγος, κτηνίατρος, και ότι άλλο νομίζεις ότι θα σε βοηθήσει να καταλάβεις πως λειτουργούν οι μέλισσες. Και ανακαλύπτεις μια κοινωνία μητριαρχική και εργατική , ιεραρχημένη και παραγωγική, γλυκιά και δηλητηριώδη , θορυβώδη και πολυπληθή, μυστηριώδη και σοφή .
Και ανακαλύπτεις ένα φυσικό περιβάλλον που λες και έχει γίνει για τις μέλισσες και εσύ το έχεις αγνοήσει , μετατρέψει ,καταστρέψει. Και φτάνει η στιγμή που αυτό που βιώνεις θέλεις να το φωτογραφήσεις ,να το αποτυπώσεις , να το γράψεις να το μοιραστείς .
Και έτσι γεννιούνται οι αναρτήσεις , μικρές ιστορίες όπου ο καθένας βγάζει τις σκέψεις του ,την κοσμοθεωρία του , το όνειρό του ,τα ιδανικά του ,την προσωπικότητα του ,την ψυχή του, την φιλοσοφία του ,την αγωνία του , τον τόπο του και όλα αυτά με άλλοθι και συνοδοιπόρο τη μέλισσα.

Ένας τρόπος να μικρύνουμε την είσοδο της κυψέλης

Είναι χρήσιμο κάποιες φορές να μειώσουμε την είσοδο της κυψέλης για να μπορεί να φυλάσσεται πιο αποτελεσματικά από τις μέλισσες.

Δείτε ένα τρόπο:

Παίρνουμε ένα διάφραγμα πρόπολης (το συγκεκριμένο το είχα πάρει 2 ευρώ και είναι της ANEL

Το κόβουμε στη μέση

και μετά ανά 3 γραμμές το κόβουμε σε μικρότερα κομμάτι.

Κόβουμε με τον τρόπο που φαίνεται στις φωτογραφίες δημιουργώντας μικρά ανοίγματα.

Δημιουργούνται 8 ανοίγματα σε κάθε κομμάτι

Δημιουργούνται 36 τέτοια κομμάτια.

Μπορούμε μετά να τα τοποθετήσουμε μπροστά από την είσοδο της κυψέλης.

Μειώνουμε έτσι δραματικά τον χώρο εισόδου.

Έντομα όπως η αχερόντεια και οι σφήκες που ενοχλούν αρκετά τις μέλισσες με αυτό τον τρόπο να μην μπορούν να μπουν μέσα στην κυψέλη.

Πλεονεκτήματα της μεθόδου: φτηνό υλικό, ευκολία στην κατασκευή και στην τοποθέτηση.

Μπορούμε επίσης να το τοποθετήσουμε και ανάποδα κλείνοντας εντελώς την είσοδο αλλά δεν ξέρω κατά πόσο θα είναι ασφαλές ,μένει να δοκιμαστεί στην πράξη.

Η μέλισσα στο λόγο του Νίκου Καζαντζάκη

Η μέλισσα που εμπνεύει ,που αποτυπώνεται στη γραφή του Νίκου Καζαντζάκη άλλοτε αλληγορικά ,άλλοτε για να περιγράψει την αγωνία της ανθρώπινης ψυχής, άλλοτε σαν εικόνα γεμάτη φως , βουητό, χρώματα και μυρωδιές .

"Σαν την μέλισσα την εργατική και την στείρα , ήμουν κλεισμένος στην καρδιά μου , με τα φτερά μαζεμένα , νηστικός και τρεμάμενος κι οληνυχτίς σφυρηλατούσα με την πιο πολύτιμη μου ουσία τις βασιλικές κούνιες τεράστιες , για να χωρέσουν τον θεϊκό γόνο και τριγύρα τους συγκολλούσα αρίφνητα και ταπεινά κελιά του στείρου λαού. Κι όλο το ανθρώπινο φρασκί φάνταζε σαν το θρυλικό δελφικό ναό του Απόλλωνα , καμωμένος αλάκερο από κερί και φτερούγες.

Κι έτρεμα , για΄τι τα λουλούδια μαραινόνταν κι ο ήλιος γιόμιζε σύννεφα κι ο γάμος αργούσε.

Μα όπως ξαφνικά στην πυρά του μεσημεριού κατεβαίνει απ' το λευκό φλεγόμενο ύψος η βασιλομάνα , με το κοντάρι του έρωτα βυθισμένο ακόμα στην πρόσβαρη κοιλιά , κι οι μέλισσες ορμούν και οσμίζουνται απάνου στο χνουδωτό , σπαραζόμενο κορμί τη σωτηρία."

.............................

"Θυμούμαι όταν σύρθηκα πρώτη φορά στο κατώφλι κι έσκυψα στην αυλή ,στο μικρό περιβόλι : μεσημέρι , όλος ο αέρας βούιζε, μέλισσες πολύ μεγάλες , σαν άγγελοι , πήγαιναν και μιλούσανε στα λουλούδια , και ζάλη με κυρίεψε , γιομάτη βουή , μυρωδιά , φως κάματο."

......................

"Όλος ο κόσμος , μια Τροία που καίγεται για το χατίρι του Ομήρου. Την Ελένη , σαν την βασιλομάνα του μελισσιού , την ακλούθησαν , όταν έπαιζε και πετούσε στο ήλιο , χιλιάδες μνηστήρες . Μα ένας μονάχα , ο θείος Κηφήνας , Ο Ποιητής , την έκαμε δική του στον αιώνα!"

................................

"Στίχε γαμπρέ , χιλιόματε κηφήνα, που αρπάς και κουβαλάς μες στου περίσσου του γήλιου φως τη μέλισσα αρχηγίνα, η χνουδωτή ζωή η βασιλομάνα παραπονιάρα βόγκει, κι όλο πείνα σε ακαρτεράει να τηνε κάμεις μάνα!" ................ "Χιλιοτριαντάφυλλο ο ουρανός , κι οι αγγέλοι τρυγούν , αργατικοί σα τα μελίσσια , της σκοτεινής αθανασίας το μέλι." ................... "Η σκοτεινή μου χάρηκε λαμπήθρα σε άγριο γκρεμό ,μια νύχτα στο φεγγάρι, κατάβαρη να στάζει αργά κερήθρα." ................................. "Μέθυσε ο νους ,οι κόρφοι ανθούν οι στείροι , πια δεν μπορώ να περπατώ , κρεμιούμε σαν μέλισσα τ΄ανάσκελα στον κλώνο τον ανθισμένο του θεού και σειούμε!"

Αποσπάσματα από τα βιβλία του Νίκου Καζαντζάκη "Συμπόσιον" και "Τερσίνες"

"Άπλωσα τα χέρια μου και γέμισαν οι φούχκτες μου φεγγάρι ' ένα φεγγάρι πηχτό , γλυκό , σαν μέλι."

Από το βιβλίο ο φτωχούλης του Θεού